طراح و توسعه دهنده وب - 7 سال سابقه طراحی سایت و سئوی انواع سایت
هر زمانی که لازم باشد یک فایل را از کامپیوتر خودمان به سرور منتقل کنیم یا برعکس، باید یک روش استاندارد و قابل اعتماد برای این جابهجایی وجود داشته باشد که پروتکل انتقال فایل یا FTP دقیقا برای همین کار ساخته شده است. FTP یک مجموعه قانون مشخص است که اجازه میدهد بین دو سیستم ارتباط برقرار شود و فایلها با نظم مشخصی ارسال یا دریافت شوند. به همین خاطر، در مدیریت هاست، ساخت سایت، بکاپگیری، جابهجایی اطلاعات بین دو سرور و حتی رفع خطاهای وردپرس، پای پروتکل FTP وسط است. در این مقاله به موضوعات زیر میپردازیم:
FTP مخفف File Transfer Protocol است و یعنی «پروتکل انتقال فایل». این پروتکل مشخص میکند:
به زبان ساده، FTP مثل یک پل ارتباطی بین کلاینت (مثلا لپتاپ شما) و سرور است که اجازه میدهد فایلها را روی اینترنت یا شبکه منتقل کنید.
براساس سایت techtarget، کار اصلی FTP، جابهجایی فایل است؛ اما فقط ارسال و دریافت ساده نیست. معمولا از پروتکل انتقال فایل برای کارهای زیر استفاده میشود:
برای همین، وقتی میگوییم کاربرد پروتکل FTP چیست، بیشتر در زمینههایی مثل مدیریت سایت، انتقال بکاپ و کار با هاست و سرور است.
روند کار FTP را اگر خیلی ساده کنیم، به این شکل است:
در کنار انتقال فایل، FTP اجازه میدهد: پوشه بسازید و فایل حذف کنید ونامها را عوض کنید و دسترسیها را تنظیم کنید. به همین دلیل، برای مدیریت عملی فایلها روی سرور، هنوز هم FTP یکی از رایجترین راههاست.
برای اینکه پروتکل انتقال فایل (FTP) قابل استفاده باشد، باید روی سرور، برنامهای نصب شود که بتواند درخواستهای انتقال فایل شما را قبول کند؛ به این برنامه میگوییم سرور FTP. این برنامه بررسی میکند چه کسی وارد شده، به کدام پوشهها دسترسی دارد و اجازه میدهد فایلها روی سرور آپلود، دانلود یا حذف شوند. نقش سرور FTP را میشود در چند جمله خلاصه کرد:
اگر از سرور اختصاصی استفاده میکنید، معمولا لازم است تنظیمات امنیتی مثل پورتهای FTP را با فایروال هماهنگ کنید تا اتصال برقرار شود. اگر نمیدانید فایروال چیست؟ میتوانید مقاله مربوطه را مطالعه کنید.
برای راهاندازی سرور FTP، نرم افزارهای مختلفی وجود دارد. چند نمونه رایج عبارتند از:
وقتی از هاست اشتراکی (مثلا cPanel یا DirectAdmin) استفاده میکنید، معمولا همین نرم افزارها یا مشابهشان از قبل روی سرور نصب شدهاند و شرکت هاستینگ آنها را مدیریت میکند. شما فقط اکانت میسازید و وصل میشوید.
راهاندازی سرور FTP دو حالت کلی دارد که شامل موارد زیر هستند:
در هاستهای معمولی شما مستقیم سراغ نصب سرور FTP نمیروید. کار شما معمولا این است که وارد پنل هاست میشوید و در بخش FTP Accounts یک حساب جدید میسازید. برای آن نام کاربری، رمز عبور و پوشهی موردنظر را مشخص میکنید. از این به بعد، با استفاده از این اطلاعات میتوانید به کمک یک برنامه روی کامپیوترتان به سرور وصل شوید. خودِ سرور FTP قبلا توسط شرکت هاستینگ نصب و تنظیم شده است.
اگر سرور اختصاصی یا VPS دارید و خودتان مسئول آن هستید یک نرم افزار سرور FTP (مثل vsftpd یا FileZilla Server) نصب میکنید. برای هر کاربر یا هر سایت، یک حساب FTP تعریف میکنید و مشخص میکنید به کدام پوشهها دسترسی داشته باشد. پورت مربوط به FTP (معمولا ۲۱) را در فایروال باز میکنید تا اتصال از بیرون امکان پذیر باشد. گاهی هم لازم میشود تنظیمات امنیتی عمومی سرور را تغییر دهید؛ مثل تغییر پورت SSH برای جلوگیری از حملات خودکار که این موارد به صورت تکمیلی و جداگانه انجام میشوند.
وقتی میخواهید با پروتکل انتقال فایل کار کنید و به سرور وصل شوید، باید در سمت کامپیوتر خودتان یک نرم افزار داشته باشید که بتواند با سرور ارتباط برقرار کند. این نرم افزار را کلاینت FTP میگویند. برخلاف سرور FTP که آنطرف روی سرور نصب میشود، کلاینت FTP فقط روی کامپیوتر یا لپتاپ شماست و هیچ نقشی در خودِ سرور ندارد. وظیفهاش فقط این است که درخواستهای شما را برای سرور بفرستد. وقتی کلاینت را اجرا میکنید، یک سمت صفحه فایلهای کامپیوتر شماست و سمت دیگر فایلهای سرور. همین نمایش دوطرفه باعث میشود بتوانید فایل را در سادهترین حالت از اینطرف بگیرید و در طرف دیگر رها کنید.
رایجترین برنامهها برای این کار عبارتند از:
این برنامهها متفاوت به نظر میرسند، اما کارشان یکی است: وصل شدن به سرور با کمک پروتکل FTP و نمایش فایلها.
برای اینکه کلاینت بتواند به سرور FTP وصل شود، باید چهار مورد را در برنامه وارد کنید: آدرس سرور، نام کاربری، رمز عبور و پورت. بعد از وارد کردن این اطلاعات، کلاینت درخواست اتصال را برای سرور میفرستد. اگر اطلاعات درست باشد و پورت در فایروال سرور باز باشد، ارتباط برقرار میشود و فایلها نمایش داده میشوند.
در FileZilla کافی است برنامه را باز کنید و اطلاعات اتصال را در قسمت بالای صفحه وارد کنید. پس از زدن دکمه اتصال، فایلهای سرور در ستون سمت راست ظاهر میشود و شما میتوانید با گرفتن و رها کردن، هر فایلی را که لازم دارید منتقل کنید. اگر روی سرور ویندوز کار میکنید، روشهای دیگری هم برای جابهجایی فایل وجود دارد که در مقاله مربوط به انتقال فایل از سرور ویندوز توضیح داده شده، اما برای استفادههای معمول، همین روش FTP کاملا کافی است.
برای اینکه FTP بتواند بین سیستم شما و سرور ارتباط برقرار کند، این ارتباط باید از یک «مسیر مشخص» روی شبکه عبور کند. این مسیر با یک عدد شناخته میشود که به آن پورت میگویند. براساس سایت fortinet: وقتی میگوییم پورت FTP، منظورمان شماره پورتی است که سرویس FTP روی آن منتظر اتصال کاربران میماند. در حالت استاندارد، FTP از پورت ۲۱ برای ارتباط اصلی استفاده میکند. در بعضی حالتها هم از پورت ۲۰ برای انتقال داده استفاده میشود، اما چیزی که کاربر معمولا با آن سر و کار دارد همان پورت ۲۱ است. وقتی در یک نرم افزار مثل FileZilla عدد ۲۱ را در بخش Port وارد میکنید، در واقع به برنامه میگویید: برای ارتباط با سرور FTP، از مسیر استاندارد این سرویس استفاده کن. اگر این پورت روی سرور بسته باشد یا به عدد دیگری تغییر داده شده باشد، اتصال برقرار نخواهد شد؛ حتی اگر نام کاربری و رمز عبور کاملا درست باشند.
در پروتکل FTP دو روش کلی برای برقراری ارتباط وجود دارد: Active و Passive. تفاوت این دو روش بیشتر در نحوه استفاده از پورتها و جهت برقراری اتصال است:
یکی از سوالهای رایج این است که «چرا نرم افزار FTP به سرور وصل نمیشود؟» در بسیاری از مواقع، مشکل از خود پورت ۲۱ است، نه از نام کاربری یا رمز عبور. چند علت رایج برای این موضوع وجود دارد که عبارتند از:
با اینکه روشهای امنتر و جدیدتر برای انتقال فایل وجود دارد، FTP هنوز به طور گسترده استفاده میشود؛ چون ساده است، روی اکثر هاستها فعال است و ابزارهای رایگان زیادی برای آن وجود دارد. البته نسخه معمولی FTP رمزنگاری قوی ندارد، برای همین در انتقالهای حساس، از روشهای امنتر مثل FTPS و SFTP استفاده میشود.
برای اینکه بدانیم کدام روش برای انتقال فایل مناسبتر است، لازم است تفاوت سه روش FTP، FTPS و SFTP را به صورت ساده و روشن بشناسیم. هر سه برای جابهجایی فایل استفاده میشوند، اما شیوه امنیت و نوع ارتباط آنها با یکدیگر فرق دارد.
FTP نسخه اصلی و قدیمی این روش است. در FTP معمولی، اطلاعات بدون رمزنگاری ارسال میشود. این یعنی نام کاربری، رمز عبور و محتوای فایلها در مسیر شبکه قابل خواندن هستند. به همین دلیل، FTP ساده امنیت کمی دارد و بیشتر برای شبکههای داخلی یا مواردی که حساسیت ندارند، استفاده میشود.
FTPS همان FTP است، اما یک لایه امنیتی به آن اضافه شده است. این لایه همان SSL/TLS است؛ یعنی همان روش رمزنگاریای که در سایتهای HTTPS استفاده میشود. در FTPS، تمام اطلاعاتی که بین شما و سرور منتقل میشود، رمزنگاری شده است. از نظر نحوه استفاده، FTPS شبیه FTP است، فقط نوع اتصال امن انتخاب میشود.
SFTP از نظر نام شبیه FTP است، اما یک پروتکل جداگانه است. این روش از طریق SSH کار میکند و تمام ارتباط به صورت کامل رمزنگاری میشود. SFTP معمولا روی پورتی کار میکند که برای SSH تنظیم شده (معمولا ۲۲ یا پورتی که مدیر سرور تعیین کرده باشد). از نظر امنیت، SFTP یکی از امنترین روشها برای انتقال فایل است.
اگر هاست شما دو گزینه FTPS یا SFTP را ارائه میکند، معمولا SFTP انتخاب مطمئنتری است، زیرا مدیریت آن سادهتر و امنیت آن بالاتر است. روی سرورهایی که SSH فعال دارند، SFTP بدون نیاز به تنظیمات جداگانه قابل استفاده است. در سرورهایی که SSH در پورت دیگری تنظیم شده (مثلا بعد از تغییر پورت SSH) ارتباط SFTP نیز از همان پورت دنبال میشود.
اگر با SSH آشنا نیستید و یا اطلاعات کمی درباره آن دارید، پیشنهاد میکنیم، مطلب، پروتکل SSH چیست را حتما مطالعه کنید.
در این بخش روند اتصال و انتقال فایل با FTP را به صورت مرحله به مرحله توضیح میدهیم تا بتوانید با ابزارهای مختلف مثل FileZilla، WinSCP یا Cyberduck فایلها را روی سرور مدیریت کنید.
برای اتصال به سرور، ابتدا باید آدرس سرور، نام کاربری، رمز عبور و پورت را از هاست یا مدیر سرور دریافت کنید. در نرم افزارهایی مانند FileZilla، WinSCP یا Cyberduck یک بخش برای وارد کردن این اطلاعات وجود دارد. کافی است موارد خواسته شده را وارد و گزینه اتصال را انتخاب کنید. پس از اتصال موفق، در این برنامهها معمولا یک سمت پنجره فایلهای سیستم شما و سمت دیگر فایلهای سرور نمایش داده میشود. روند کار در ابزارهای مختلف مشابه است و تفاوتها بیشتر در ظاهر برنامهها است.
روی سرور، هر فایل و پوشه سطح دسترسی مشخصی دارد که تعیین میکند چه عملیاتی روی آن انجام شود؛ به این سطح دسترسی Permission گفته میشود. در نرم افزارهایی مثل FileZilla، اگر روی یک فایل یا پوشه در بخش مربوط به سرور راستکلیک کنید و گزینه مربوط به Permission را انتخاب کنید، عدد دسترسی آن نمایش داده میشود. این عدد معمولا سه رقمی است؛ برای مثال، در بسیاری از هاستها مقدار ۶۴۴ برای فایل و ۷۵۵ برای پوشه استفاده میشود. تنظیم نادرست این عدد میتواند باعث خطا در اجرای سایت شود، بنابراین اگر مطمئن نیستید بهتر است پیش از تغییر با پشتیبانی هاست مشورت کنید.
بیشتر ابزارهای FTP از روش «کشیدن و رها کردن» پشتیبانی میکنند. برای آپلود، فایل مورد نظر را از بخش سیستم خود با ماوس گرفته و در بخش مربوط به سرور رها میکنید. برای دانلود نیز فایل از سمت سرور گرفته میشود و در بخش سیستم شما رها میشود. این روش سادهترین راه برای انتقال فایل است و در FileZilla، WinSCP و Cyberduck به یک شکل عمل میکند.
در زمان انتقال فایل، ممکن است با خطاهای مختلف روبهرو شوید. چند مورد از رایجترین آنها عبارتاند از:
در این شرایط نرم افزار معمولا فایلهایی را که منتقل نشدهاند در فهرست جداگانهای نمایش میدهد. پس از برطرفکردن مشکل، میتوان انتقال را دوباره تکرار کرد.
برای انتقال یک پوشه کامل، لازم نیست فایلهای داخل آن را جداگانه آپلود کنید. کافی است پوشه را در بخش سیستم خود انتخاب کرده و با کشیدن و رها کردن آن را به سمت بخش مربوط به سرور منتقل کنید. همچنین در برخی ابزارها مانند FileZilla میتوانید روی پوشه کلیک راست کرده و گزینه Upload را انتخاب کنید. نرم افزار تمام فایلها و زیرپوشههای داخل آن را به صورت خودکار منتقل میکند.
متوقف شدن آپلود میتواند به دلایل مختلفی رخ دهد. معمولترین موارد شامل قطعشدن اتصال اینترنت، محدودیت فضای هاست، زمان بندی پایان یافته اتصال (Timeout) یا نداشتن دسترسی نوشتن روی پوشه مقصد است. در چنین شرایطی ابتدا باید وضعیت اینترنت، فضای خالی هاست و سطح دسترسی پوشه مقصد را بررسی کنید. پس از رفع مشکل، میتوانید ارسال فایلهای ناموفق را دوباره انجام دهید.
FTP به دلیل ساختار سادهای که دارد، در بسیاری از هاستها و سرورها هنوز استفاده میشود و مهمترین مزایای آن شامل موارد زیر هستند:
در کنار این مزایا، FTP چند ضعف مهم هم دارد که باعث میشود همیشه بهترین گزینه نباشد، تعدادی از این معایب عبارتند از؛
پروتکل FTP همچنان یکی از سادهترین روشها برای مدیریت فایل روی سرور است و دلیل ماندگاری آن هم همین سادگی و قابل فهم بودن است. کاربر بدون نیاز به کنترل پنل میتواند فایلها را جابهجا کند، پوشهها را مدیریت کند و تغییرات لازم را از طریق نرم افزارهای مخصوص انجام دهد. در کنار این سادگی، شناخت سرور FTP، پورتها، سطح دسترسیها و ابزارهای مختلف باعث میشود کاربر در زمان کار با هاست یا سرور با خطا و سردرگمی کمتری روبهرو شود.
از طرف دیگر، آگاهی از محدودیتهای FTP و وجود گزینههای امنتر کمک میکند برای هر نوع پروژه، روش مناسب انتخاب شود و انتقال فایل با کمترین ریسک انجام گیرد. هدف FTP همیشه ایجاد یک راه ارتباطی مستقیم و قابل اعتماد بوده است و تا زمانی که کاربر با اصول پایه آن آشنا باشد، این پروتکل همچنان ابزار مفیدی برای مدیریت فایل روی سرورها باقی میماند.
نسخه معمولی FTP امن نیست، زیرا اطلاعات را بدون رمزنگاری منتقل میکند. اگر نیاز به امنیت دارید، روشهای FTPS یا SFTP گزینههای مناسبتری هستند.
اگر هر دو سرور دسترسی SSH دارند، SFTP معمولا بهترین انتخاب است؛ زیرا ارتباط کاملا رمزنگاری شده و پایدار است. در نبود SSH، میتوان از FTPS استفاده کرد.
در وردپرس، برخی عملیات مانند نصب افزونه یا بروزرسانی ممکن است نیاز به اطلاعات FTP داشته باشد. کافی است در بخش مربوطه، آدرس سرور، نام کاربری، رمز عبور و پورت را وارد کنید تا وردپرس بتواند فایلها را روی سرور منتقل کند.
رایجترین دلایل شامل اشتباه بودن اطلاعات ورود، بسته بودن پورت ۲۱، تنظیمات نادرست فایروال یا محدودیت دسترسی روی پوشه مقصد است. ابتدا پورت و اطلاعات حساب را بررسی کنید.
ابزارهای متداول شامل FileZilla، WinSCP و Cyberduck هستند. همه این نرم افزارها امکان اتصال و مدیریت فایل را در اختیار شما قرار میدهند.
این مقاله برای شما مفید بود؟
ابرها همیشه در تلاش است تا با فراهم کردن به روزترین تجهیزات و فناوریها، پایدارترین بسترها را برای ساخت کسب و کارهای مختلف فراهم آورد. تا همیشه در کنار شما برای ساختن قویترین کسب و کارهای ایرانی.
راههای ارتباطی با ابرها : [email protected]
کلیه حقوق برای ابرها محفوظ می باشد.
Copyright © 2025 Abrha Cloud Computing Technology ® , All Rights Reserved.